Born 19 Feb 1880, Groningen
Died 1947, Little Rock, Arkansas
Reference number: 595
HENRI WOUTER JONKHOFF was born February 19, 1881 in Groningen, and died 1947 in Little Rock, Ark.. He married (1) ELLY FERDINANDUS. She was born June 05, 1885. He married (2) MIA L. BANSER December 02, 1926. She was born July 26, 1902, and died 1957 in Longbeach, USA.
<http://familytreemaker.genealogy.com/users/j/o/n/Peter-Jonkhoff/BOOK-0001/0004-0016.html?Welcome=1058385886>


Notes for HENRI WOUTER JONKHOFF:
Ref XVIII

HENRI: drukte eerst in vele opzichten in de voetstappen van Jan. Na de lagere school bezocht hy korten tijd het gymnasium en kwam toen in de orgelzaak van vader. Op 19 jarige leeftijd kwam hij op een muziek/instrumenten fabriek te Bazel (Zwitserland) en werd door deze fabriek na enigen tijd naar Indie gezonden om te Semarang voor haar filiaal-muziek-instrumentenverkoop te beheren. Tussen den vertegenwoordiger der fabriek, die er reeds was en HENRI wilde het echter niet boteren, waardoor HENRI een eigenzaak in muziek-instrumenten begon, ging stemmen en instrumenten repareren en daaraan verbond een handel in Indische kunst. Zijn zaak floreerde en nu verbond hij een handel in fietsen en toen dit best ging, kwamen er moterfietsen by en weldra auto's. Dit ging zo goed dat de handel in muziek-instrumenten en Indische kunst op de achtergrond raakte en zich geheel aan motoren wijdde. Hij betrok deze van Amerika en maakte er in Indie groote reclame tochten mee. In Indie vond men toen alleen auto's in de groote steden. Om nu Indie tot een afzetgebied te maken, begreep hij dat mensen te moeten laten zien, wat men wel met een auto doen kon. Zijn eigenaardige reclame bestond hierin, dat hij in een der grote bladen een uitnodiging zond om een vertegenwoordiger om met hem een autotocht te maken. Met zoo'n verslaggever in de auto nam hij plaats achter het stuur en dan ging het over bergen en dalen, over bijna onberijdbare wegen, door de wouden in Sumatra, tegen de steilste hellingen op en er weer af, over bamboe bruggen, die achter hen instorten, zoodat zijn verslaggever enthousiaste, romantische verslagen en beschrijvingen naar zijn blad zond. Zo maakte hij reuzenreclame, die hem niets kostte en zijn auto's werden bij tientallen verkocht. Hij vestigde zo de aandacht op zich, dat onze regering hem in de oorlogstijd naar Amerika zond om daar een en ander te onderzoeken. Hier leerde hij de trollybussen kennen, zag daaraan gebreken end vond middelen om die te verhelpen, op welke vinding hij octrooi nam. In Indie teruggekeerd kreeg hij op zijn inschrijving de levering van verbeterde trollybussen, die in de millioenen liep. Dit werd echter zijn val, want bij zijn inschrijving had hij de dollar op f.2.50 gerekend en toen hij betalen moest was dit tot f.3,30 opgelopen, terwijl de inschrijving in guldens was.Zo kreeg hij een schade van tonnen goud, moest alles verkopen wat hij had en kwam bijna zonder geld in Nederland terug. Hier trachte hij zijn uitvindingen op gebied van trollybussen te exploiteren. Het "Groninger Dagblad" van 3 Aug. 1925 schrijft hiervan:

"De Raillooze Tram"

Het zal velen nog onbekend zijn, zoo schrijft het "Vad.", dat we een landgenoot bezitten, die beladen is met octrooien en patenten op eigen vindingen en die hoopt in het nog lang niet opgeloste vraagstuk van het verkeer en van de verkeersmiddelen nog een grote rol te spelen. Hetgeen wij verre van onmogelijk achten.
De Heer JONKHOFF is technisch geheel een selfmade man. Jaren lang vertoefde hy in Indie en hij leverde daar reeds o.a. aan het leger tractoren-treinen af, welke uitmuntend voldoen. Sinds een maand of wat toeft hij nu in ons land, omdat voor zijn stelsel voorlopig in Indie (?)… luidde nog allesbehalve opgewekt. Trots den grooten bloei in eenige cultures blijft de algemeene toekomst slap and stil. De malaise voert er nog hoogty. En nu is hij naar Holland gekomen en sommigen hebben hem reeds, naar hij zeide, als een verkeersengel Gabriel verwelkomd. Men zal deze ontboezeming enigszins kunnen verstaan, als men verneemed, dat de heer JONKHOFF een stelsel heeft uitgevonden, dat het massaverkeer van den rail op de gewonen weg overbrengt, zonder dat die weg eenige bijzondere versterking behoeft te ondergaan. Verkeersvraagstuk en wegenprobleem dus heeft opgelost en….milioenen bespaard. Hoe aanlokkelijk zoiets klinkt, aanlokkelijker is het, wanneer de praktijk de theorie kan steunen. Dat is in Indie op allerlei plaatsen, Bandoeng, Soerabaja, en in het Indische Leger, bewezen.
Ieder weet, hoeveel de onderbouw van de elektrische tram verslind. Moet alleen niet het verleggen van de rails in de Vleerstraat f.100.000 kosten? Welnu: de heer JONKHOFF maakt trams zonder rails. Een tramproject kost inverhouding tot de gebruikelijke een vierde, bij groote projecten een vijfde, van de railtram!
Deze wonderen worden bereikt door de constructie van de wagen. Deze constructie maakt het mogelijk wagens te bouwen voor 100 pasagiers en daaraan aanhangwagens te koppelen, zonder dat de weg extra versterking behoeft en zonder dat treinslingeringen optreden.
De JONKHOFF-tram loopt even vast zonder rails als de gewone trein op rails. De heer JONKHOFF geeft de voordelen van zijn stelsel aldus aan:
1. Benodigd kapitaal een vierde van dat voor een gewone elektrische tram met dezelfde vervoer-capaciteit, waardoor de aanleg komt binnen het financiële bereik van verschillende gemeenten en waardoor tevens belangrijk word uitgespaard op de vaste kosten
2. Veel geringere exploitatie kosten per rijtuigkilometer.
3. Het bestrijken van veel grotere arbeidsveld, vooral in heuvelterrein, daar de maximale helling over gladde railbanen slechts 3% bedraagt, terwijl de klimcapaciteit van de railloze gelijk staat aan die van een gewone automobiel, zodat tevens een gemakkelijke en weinig kostbare uitbreiding van de lijnen mogelijk is, terwijl in de toekomst berglijnen met b.v. 1200 volt lijnspanning met hun materieel eveneens zonder beswaar op het stadsnet van 600 volt lijnspanning kunnen overgaan.
4. Indien het verkeer zich wijzigt of een bepaalt traject niet rendeert kan het zonder veel kosten de lijn worden verlegt naar een nieuw gekozen route.
5. Een grotere poularitijd in het gebruik, daar de elektrische raillooze Jonkhoff-tram met aanhangwagens stopt buiten de verkeersdrukte, en het publiek in- en uitstapt van het trottoir af.
6. Een betrekkelijk zeer korte aanlegtijd, zodat de rente verlies van het kapitaal tot een minimum wordt beperkt, terwijl de stad niet gedurende jaren in wanorde word gebracht door het opbreken van starten.
7. Door de goedkope exploitatiekosten kan met de raillooze elektrische tram beter de strijd tegen de concurrerende voertuigen worden gevoerd dan met dure elektrische tram op rails.
Zoals gezegd, wordt dit wonder mogelijk door de vernuftige wagen constructie. JONKHOFF bouwt een motorwagen met een volgwagen en vervoert daarmee 220 passagiers. Het geheim is de balancerende dubbeltruck constructie en het stelsel van 4 assen, waardoor een vermindering van 50% gewichtsdruk per vierkante cm. word verkregen en waardoor het mogelijk word, massieve rubberbanden te gebruiken met hetzelfde effect voor stads straten als bij autobussen, met de luchtband bereikt word.
Hij haalt met zijn wagen op den gewonen weg gemakkelijk een snelheid van 30 tot 40 K.M. De elektrische motorwagen heeft 50 P.K. motoren, welke in het midden van de balanceerende trucks worden ingebouwd. De wagen weegt vol belast 12000 K.G., per strekkenden c.M. bandbreedte.
De volgwagen weegt vol belast 8000 K.G., terwijl een beladen 2-tons vrachtauto 154, een 3-tons 166, een 5-tons 220 K.G. druk heeft per centimeter bandbreedte. Een geniale automatische besturing en een automatische rem-inrichting voltooiden de tram.
We hopen binnenkort een beeld der constructie te kunnen laten zien.
Meegedeeld zij nog, dat ingenieurs van naam in Indie en Amerika de technische berekeningen hebben onderzocht, en volkomen juist bevonden en dat de heer JONKHOFF dit najaar in technische kringen lezingen over zijn vindingen gaat houden.
Het was ons voorlopig alleen er om te doen, de aandacht op deze bijzondere landgenoot en zijn technische gaven, te vestigen. Ze komen inderdaad precies op het goede oogenblik. Eindelijk kunnen we nog meedelen, dat de heer JONKHOFF is aangezocht om de bussen te construeren voor een grote maatschappij die een massa-vervoer wil instellen tussen Amsterdam en het Gooi. We zagen reeds enige tekeningen van modellen. De wagens kunnen 50 en 100 personen vervoeren.

HENRI is in Indie twee maal getrouwed geweest en tweemaal gescheiden. Telkens bleef zijn echt kinderloos. Den 2den Dec. 1926 is hij voor de derde maal getrouwd en nu met MIA L. BANSER.

Author: Haike Jonkhoff

Born 26 Jul 1902
Died 1957, Longbeach, USA
Reference number: 2059

Born 5 Jan 1884, Amsterdam
Reference number: 594